|
|
| Wszystkie nasze urządzenia wykorzystują optyczne metody pomiarowe. |
| Sposób pomiaru analizatora jest złożony i polega na pomiarze sposobem "dyfrakcji laserowej" najmniejszych cząstek , by dla większych cząstek przejść stopniowo, w sposób ciągły, do pomiaru zmian strumienia promieniowania rozpraszanego przez poruszające się cząstki. W ten sposób uniknięto pewnych wad "dyfrakcji laserowej" stosowanej w pełnym zakresie pomiarowym, gdzie pojedyncze, największe cząstki dają słabe zmiany obrazu dyfrakcyjnego. |
| W analizatorach nie ma ograniczeń optycznych dla pomiaru pojedynczych małych i dużych cząstek. |
W naszej metodzie pomiarowej strumień promieniowania laserowego widzialnego lub w podczerwieni, nie tylko identyfikuje wielkość cząstek, ale jeszcze pozwala je precyzyjnie zliczyć w całym zakresie pomiarowym. |
| |
| |
| |
Przestrzeń pomiarowa czujnika ukształtowana jest przez układy optyczne A i B, przez które emitowane jest z nadajnika promieniowanie świetlne w zakresie widzialnym lub podczerwieni. Jako nadajniki stosowane są diody laserowe lub IRED. Analizowane cząstki poruszające się w ośrodku powietrza lub cieczy, wlatując w obszar przestrzeni pomiarowej powodują, na skutek skomplikowanych zjawisk składających się sumarycznie na zjawisko rozproszenia, osłabienie strumienia świetlnego odbieranego przez fotodiodę. Miarą wielkości tego osłabienia jest, po przetworzeniu, amplituda sygnału elektrycznego uformowanego przez układ elektryczny. Amplituda ta po kalibracji sferycznej lub sitowej wyraża średnicę cząstki znajdującej się aktualnie w przestrzeni pomiarowej. W ten sposób liczymy i mierzymy każdą cząstkę.
|
| |
Podczas pomiaru największym problemem może być zjawisko koincydencji (nakładania się) cząstek. Problem ten został rozwiązany przez bardzo precyzyjne dozowanie, sterowane przez komputer śledzący na bieżąco liczbę cząstek znajdujących się w przestrzeni pomiarowej. |
| |
|
|